Η εξίσωση «πυρηνικό όπλο» του Ghalibaf που διαλύει τον Trump και τινάζει στον αέρα την αμερικανική οικονομία
Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Ghalibaf χλεύασε τις ΗΠΑ με τον «κανόνα Taylor» κάπως πειραγμένο: τα Στενά του Hormuz και το Bab al-Mandab αποτελούν μεταβλητές νομισματικής πολιτικής.
Να σημειωθεί πως ο Ghalibaf δεν είναι προϊόν της εποχής του Twitter.
Είναι ένας άνθρωπος με διδακτορικό στην πολιτική γεωγραφία, εκπαιδευμένος πιλότος μαχητικού αεροσκάφους και μέλος των Φρουρών της Επανάστασης από την ηλικία των δεκαεννέα ετών.
Συνεπώς, σε μια συζήτηση, ο Trump και ο συρφετός των βαρβάρων του δύσκολα θα τον καταλάβαιναν.
Τι έγραψε
Μπορείς να σκέφτεσαι ό,τι θέλεις για το Ιράν, αλλά ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνεί Ghalibaf είναι πραγματικά μοναδικός.
Δεν έχουμε ξαναδεί χώρα να απειλεί μια άλλη χώρα με μαθηματική εξίσωση.
Για όσους δεν κατάλαβαν, υπάρχει ένας πολύ γνωστός τύπος νομισματικής πολιτικής που χρησιμοποιείται από τη Fed, ο λεγόμενος «κανόνας Taylor».
Σύμφωνα με αυτόν, το επιτόκιο πολιτικής μιας κεντρικής τράπεζας (i) πρέπει να είναι ίσο με το ουδέτερο πραγματικό επιτόκιο (r*) συν τον στόχο για τον πληθωρισμό (π*), συν 1,5 φορά τη διαφορά του πληθωρισμού από τον στόχο και 0,5 φορές τη διαφορά της παραγωγής από το δυνητικό επίπεδό της.
Αυτό είναι το τμήμα:
i = r + π + 1,5(π − π*) + 0,5(y − y*)**
της εξίσωσης που χρησιμοποιεί ο Ghalibaf.
Σε αυτήν προσέθεσε τους όρους α(SOH − SOH)* και *β(BEM − BEM)**.
Το SOH αναφέρεται στα Στενά του Ορμούζ, ενώ το BEM στο Bab al-Mandab.
Και οι δύο μεταβλητές έχουν θετικό συντελεστή.
Αυτό σημαίνει ότι, όσο περισσότερο περιορίζεται η διέλευση από αυτά τα στρατηγικής σημασίας σημεία συμφόρησης, τόσο υψηλότερο θα πρέπει να είναι το επιτόκιο που θα ορίζει η Fed, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον πληθωρισμό που θα προκύπτει.
Εν ολίγοις, πρόκειται για «τρολάρισμα» της Fed από τον Ghalibaf: υπονοεί ότι το Ιράν —με έναν πολύ συγκεκριμένο και, θα έλεγε κανείς, μαθηματικό τρόπο— επηρεάζει την αμερικανική νομισματική πολιτική.
www.bankingnews.gr
Να σημειωθεί πως ο Ghalibaf δεν είναι προϊόν της εποχής του Twitter.
Είναι ένας άνθρωπος με διδακτορικό στην πολιτική γεωγραφία, εκπαιδευμένος πιλότος μαχητικού αεροσκάφους και μέλος των Φρουρών της Επανάστασης από την ηλικία των δεκαεννέα ετών.
Συνεπώς, σε μια συζήτηση, ο Trump και ο συρφετός των βαρβάρων του δύσκολα θα τον καταλάβαιναν.
Straits Taylor Rule:
— محمدباقر قالیباف | MB Ghalibaf (@mb_ghalibaf) September 16, 2026
i = r* + π* + 1.5(π−π*) + 0.5(y−y*) + α(SOH−SOH*) + β(BEM−BEM*), α,β > 0
Let’s see if a hike could open SOH or produce a single barrel :)
You can’t 25bp a chokepoint and r* isn’t neutral. It’s SOH risk premium, and We set it.
Stay unanchored !
Τι έγραψε
Μπορείς να σκέφτεσαι ό,τι θέλεις για το Ιράν, αλλά ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνεί Ghalibaf είναι πραγματικά μοναδικός.
Δεν έχουμε ξαναδεί χώρα να απειλεί μια άλλη χώρα με μαθηματική εξίσωση.
Για όσους δεν κατάλαβαν, υπάρχει ένας πολύ γνωστός τύπος νομισματικής πολιτικής που χρησιμοποιείται από τη Fed, ο λεγόμενος «κανόνας Taylor».
Σύμφωνα με αυτόν, το επιτόκιο πολιτικής μιας κεντρικής τράπεζας (i) πρέπει να είναι ίσο με το ουδέτερο πραγματικό επιτόκιο (r*) συν τον στόχο για τον πληθωρισμό (π*), συν 1,5 φορά τη διαφορά του πληθωρισμού από τον στόχο και 0,5 φορές τη διαφορά της παραγωγής από το δυνητικό επίπεδό της.
Αυτό είναι το τμήμα:
i = r + π + 1,5(π − π*) + 0,5(y − y*)**
της εξίσωσης που χρησιμοποιεί ο Ghalibaf.
Σε αυτήν προσέθεσε τους όρους α(SOH − SOH)* και *β(BEM − BEM)**.
Το SOH αναφέρεται στα Στενά του Ορμούζ, ενώ το BEM στο Bab al-Mandab.
Και οι δύο μεταβλητές έχουν θετικό συντελεστή.
Αυτό σημαίνει ότι, όσο περισσότερο περιορίζεται η διέλευση από αυτά τα στρατηγικής σημασίας σημεία συμφόρησης, τόσο υψηλότερο θα πρέπει να είναι το επιτόκιο που θα ορίζει η Fed, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον πληθωρισμό που θα προκύπτει.
Εν ολίγοις, πρόκειται για «τρολάρισμα» της Fed από τον Ghalibaf: υπονοεί ότι το Ιράν —με έναν πολύ συγκεκριμένο και, θα έλεγε κανείς, μαθηματικό τρόπο— επηρεάζει την αμερικανική νομισματική πολιτική.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών